ന്യൂസിലാന്‍ഡിലേക്ക് വരുമ്പോള്‍ എന്നെ അലട്ടിയത് ഇവിടത്തെ മലയാളികളെ കുറിച്ചുള്ള ഭയമായിരുന്നു, ഫ്രാന്‍സില്‍ ഇല്ലാതിരുന്ന -മലയാളികള്‍ എന്ന- പുതിയൊരു വെല്ലുവിളി ഇവിടെ നേരിടാന്‍ പോകുകയാണ്. എന്‍റെ മുന്‍പില്‍ രണ്ടേ രണ്ടു ഓപ്ഷന്‍ മാത്രം, ഒന്നുകില്‍ കാനഡ അല്ലെങ്കില്‍ ന്യൂസിലാന്ഡ്, രണ്ടും മലയാളികളാല്‍ സമൃദ്ധം, തമ്മില്‍ ഭേദം തൊമ്മന്‍ എന്ന നിലക്കാണ് കിവിനാടു തിരഞ്ഞെടുത്തത്. അതെ കേരളമാകുന്ന വറ ചട്ടിയില്‍ നിന്നും എരിതീയിലേക്കുള്ള ഒരു മാറ്റം. ആ എരിതീയില്‍ എണ്ണയോഴിക്കുന്ന നിലക്കായിരുന്നു എന്‍റെ ആശാന്റെ ഒരു ഇമെയില്‍ വന്നത്. ആള്‍ ജര്‍മ്മനിയിലാണ്, എന്നെ എയര്‍പോര്‍ട്ടില്‍ സ്വീകരിക്കാന്‍ എന്‍റെ നാട്ടില്‍ നിന്നുമുള്ള ആശാന്റെ ഒരു ശിങ്കിടിയെ അയക്കാമെന്നും! അന്നുമുതല്‍ ദുസ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നത്‌ എന്നെ കൂട്ടാന്‍ വരുന്ന മലയാളിയുടെ ഭീകര രൂപമായിരുന്നു.

എല്ലാ സ്വപ്നങ്ങളും യാഥാര്‍ത്ഥ്യം ആകണമെന്നില്ലല്ലോ, എന്‍റെ പ്രതീക്ഷക്കൊത്ത ഒരു മലയാളിയെയും ഇന്നേ വരെ കണ്ടിട്ടില്ല. കഴിയുന്ന ഉപകാരമാല്ലാതെ പ്രതീക്ഷിച്ച ഒരു ഉപദ്രവവും എനിക്ക് ഇതുവരെ കിട്ടിയിട്ടില്ല. പ്രത്യേകിച്ച് എന്നെ കൂട്ടാന്‍ വന്ന ആ ഭീകരനില്‍ നിന്നും. എന്തായിരുന്നു എന്‍റെ പ്രതീക്ഷകള്‍ എന്ന് വച്ചാല്‍, പട്ടി തൊഴുത്തില്‍ കിടന്ന പോലെ, തിന്നുകയുമില്ല തീട്ടിച്ചുകയുമില്ല എന്ന മനോഭാവം! – കിവി ഫ്രൂട്ട് തിന്നു തിന്നു ഇവിടത്തെ മലയാളികളുടെ ചക്കവിളഞ്ഞില് ‍(ചക്കയുടെ പശ) പോലോത്ത ആ സ്വഭാവം മൊത്തം മാറിയിരിക്കുന്നു.

നന്നായി ഒരു ഓണത്തല്ല് കൂടാന്‍ പോലും ഇവിടത്തെ മലയാളികള്‍ക്ക് അറിയില്ല, നാട്ടിലാണേല്‍ ഒന്നുമില്ലേല്‍ പുതുതായി വല്ല കാരണവും അതിനായി നമ്മള്‍ ഗവേഷണം നടത്തി ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുമല്ലോ. നാട്ടിലെ ഒരു ഓണം കഴിഞ്ഞുള്ള ഒത്തു കൂടല്‍ ഓര്‍മ്മ വരുന്നു. ഒരു തല്ലിനുള്ള വകുപ്പ് ഒത്തു വരില്ല എന്ന് കണ്ടപ്പോള്‍ ഒരാള്‍ ഒരു കാരണം കണ്ടെത്തി – അമ്മാവന് കൊടുത്ത നേന്ത്രപ്പഴം അല്പം വളഞ്ഞിരിക്കുന്നു, പോരെ പൂരം യാരെടാ വലിയമ്മാവന് വളഞ്ഞ പഴം കൊടുത്തത് എന്നും പറഞ്ഞു തല്ലു തുടങ്ങി, ഇത് നാട്ടിലെ കഥ. ഇവന്മാര്‍ക്ക് എന്ത് ഓണതല്ല്? വെറുതെ മൂക്കറ്റം ഭക്ഷണം കഴിച്ചു വയറില്‍ സ്ഥലം ബാക്കിയുണ്ടേല്‍ അവിടെ മദ്യം വച്ച് ഫില്‍ ആക്കി അത് ദഹിപ്പിക്കാന്‍ അല്പം ഡാന്‍സും കളിച്ചു വാളും പരിചയും വച്ച് കീഴടങ്ങി നാലുകാലില്‍ വീട്ടിലേക്കു പോകും അത്ര മാത്രം. ആ തിരിച്ചു പോക്കില്‍ ഡ്രൈവിംഗ് സ്ത്രീകളുടെ ഡ്യൂട്ടിയാണ് അല്ലേല്‍ ‘മോട്ടോര്‍വേ’ക്ക് വീതി പോര എന്ന തോന്നലാവും.

ഇന്നലെ അല്പം മലയാളി ഭീകരരുമായി ഒരു ഡിന്നര്‍ കഴിച്ചു, ഫുഡ്‌നെ പറ്റി തല്‍ക്കാലം ഞാന്‍ ഒന്നും പറയുന്നില്ല, കാരണം, ഒരു ഭീകരന്‍ എന്‍റെ മുന്നില്‍ ചാടിക്കയറി എന്‍റെ ഷെയര്‍ കൂടി പേ-ചെയ്തു കളഞ്ഞു. എന്ത് ചെയ്യാന്‍ . ബസില്‍ കയറിയാല്‍ നമ്മുടെ കാശ് വേറൊരാള്‍ കൊടുക്കും പോലെ എനിക്ക് ദഹിക്കാത്ത കാര്യമാണ് വേറെ ആളുടെ ചിലവിലുള്ള ഫുഡും (ഇതും ഒരു ആഘോഷതിനിടക്ക് കിട്ടുന്ന ഫ്രീ ഫുഡും രണ്ടാണല്ലോ). എന്‍റെ ഉപ്പ പറയുന്ന ഒരു കാര്യമുണ്ട് — അയല്‍പക്കത്തെ ഒരു ഊണ്‍ അത്യാവശ്യ ഘട്ടത്തിലേക്ക് മാറ്റി വെക്കണം, ഒരിക്കലും കഴിക്കരുത്. അത്തരം ഒരു ഊണ്‍ ആണ് ഞാന്‍ ഒരു മണിക്കൂര്‍ കൊണ്ട് കഴിച്ചിരിക്കുന്നത്. എങ്കിലും പതിനായിരക്കണക്കിനു മൈല്‍സ് ഇപ്പുറം സ്വന്തം അനുജനെ പോലെ നമ്മെ ഒരാള്‍ കണ്ടു എന്നതില്‍ സന്തോഷത്തിനുള്ള വകയുണ്ട് അത് വിലമതിക്കാനാവാത്ത ഒരു അനുഭവമാണ്. ഇനി ഇത്തരം കാര്യുങ്ങള്‍ ആവര്‍ത്തിക്കില്ലെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.

ശാപ്പടിന്റെ ബില്ലില്‍ എന്തൊക്കെയോ പിശക് – മലയാളികള്‍ ഹിന്ദിയില്‍ കുറെ ഹേ..ഹൂം ..ഹം എന്നൊക്കെ ഗൂര്‍ക്ക സ്റ്റൈലില്‍ പറഞ്ഞു നോക്കി – നോ രക്ഷ. പക്ഷെ ദില്ലിക്കാരിയായ സുധാമ്മ നാല് ഹിന്ദി വച്ച് കാച്ചിയപ്പോള്‍ എല്ലാം ശുഭം. അതെ ഇവിടുത്തെ മലയാളികള്‍ തീരെ അധപതിചിരിക്കുന്നു. വന്നു വന്നു സാദാരണ ഹിന്ദിക്കാര്‍ക്കടക്കം മലയാളികളെ പറ്റിക്കാം എന്ന സ്ഥിതി ആയി. അതാണ്‌ ഞാന്‍ ആദ്യമേ പറഞ്ഞത് ഇവിടത്തെ മലയാളികള്‍ക്ക് തട്ടിപ്പ്, വെട്ടിപ്പ്, പാര തുടങ്ങി കേരളീയ കലകളൊന്നും അറിയില്ലെന്ന്. അതൊക്കെ ഇവിടെ ഉത്ഘാടനം ചെയ്യാന്‍ മലയാളിയായ മന്ത്രിമാര്‍. അവര്‍ക്ക് ടൈം ഇല്ലെങ്കില്‍ കുറഞ്ഞത്‌ ഒരു പഞ്ചായത്ത് പ്രസിഡന്റ്‌ എങ്കിലും വന്നിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു പോകുന്നു.

ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞു തിരിച്ചു വരുമ്പോള്‍ തോമാച്ചന്റെ പുതിയ വീട് ഒന്ന് കണ്ടു കളയാമെന്നു കരുതി എലാരും അവിടെ പോയി നല്ല ഒരു കാപ്പിയും ഗുലാബ് ജമൂനും ഒക്കെ അടിച്ചു. ഒപ്പം വീട് അടിപൊളിയാണ്, നല്ല സെലെക്ഷന്‍ ആണ് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു തോമാച്ചനെ സുഗിപ്പിച്ചു (സത്യത്തില്‍ ഈ വീട് നല്ല വീട് തന്നെയാ, എനിക്ക് നന്നായി ഇഷ്ടപ്പെട്ടു, തോമാച്ചന്റെയും സുധാമ്മയുറെയും നല്ല മനസ്സിന് ദൈവം കൊടുത്ത ഗിഫ്റ്റ്). പക്ഷെ മോശം വീടായാലും ആരും മോശമെന്ന് പറയില്ലല്ലോ.

ആ അത് പറഞ്ഞപ്പോഴാ ഒരു കാര്യം ഓര്‍മ്മ വന്നത്, കണ്ടതിനെയെല്ലാം കുറ്റം പറയുന്ന ഒരാള്‍ എന്‍റെ നാട്ടില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഏത് പുതിയ വീട്ടില്‍ പോയാലും അതിന്റെ വല്ല കുറ്റവും കണ്ടു പിടിക്കും…ഒരു ദിവസം നാട്ടിലെ വളരെ വലിയതും ഒരു കുറ്റവും കാണാന്‍ പറ്റാത്തതുമായ ഒരു വീട്ടില്‍ ആള്‍ സന്ദര്‍ശിച്ചു. അയാള്‍ എന്ത് പറയുന്നു എന്നറിയാന്‍ ഞാന്‍ ചെവി വട്ടം പിടിച്ചു അയാളെ ഒപ്പം കൂടി – ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ അയാള്‍ പറയുകയാ.. വീടൊക്കെ കൊള്ളാം പക്ഷെ ഇതിനു ഒരു കുഴപ്പമുണ്ട്, പൊളിക്കുന്ന കാലത്ത് ഒരു പാടു കാശ് ചിലവാക്കേണ്ടി വരിഉല്ലെ ഇത് മൊത്തം പോളിചെടുക്കാന്‍ ?

കഴിഞ്ഞ മാസം വെസ്റ്റ്‌ഫീല്‍ഡ് ഷോപ്പിംഗ്‌ മാള്ളിലെ ജസ്റ്റ്‌-കട്സ് എന്ന് പേരുള്ള ഒരു ഒസ്സാന്‍ കടയില്‍ (ക്ഷൌര കടയില്‍‍) നിന്നും മുടിവെട്ടിയപ്പോള്‍ കിട്ടിയ ഒരു റെസിപ്റ്റ് ഇന്നലെയാണ് ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചത്, വെറുതെ ഒരു നേരമ്പോക്കിന് അതെടുത്ത് ഒന്ന് വായിച്ചു നോക്കി. അതില്‍, അവളുമാര്‍ ക്ഷൌരത്തിനു ഏഴു ദിവസത്തെ ഗ്യാരണ്ടി നല്‍കുന്നുണ്ട് എന്നും അതിനായി ആ റെസിപ്റ്റ് സൂക്ഷിക്കണമെന്നും നിഷ്കര്‍ഷിക്കുന്നുണ്ട്. കേട്ടാല്‍ സിമ്പിള്‍ എന്ന് തോന്നാം. പക്ഷെ വെട്ടിക്കഴിഞ്ഞ മുടിക്ക് എങ്ങനെയാ ഗ്യാരണ്ടി നല്‍കുന്നത്? ഏഴു ദിവസത്തേക്ക് മുടി വളരില്ലെന്നോ അതോ ഏഴു ദിവസം കൊണ്ട് മുടി പഴേ പടി ആകുമെന്നോ. മൊട്ടയടിക്കാനാണ് പോയതെങ്കില്‍ മൊട്ടതലക്കും ഇവര്‍ ഗ്യാരണ്ടി നല്‍കുമോ ആവൊ. ആരെങ്കിലും ഒന്ന് വിശദീകരിച്ചു തന്നാല്‍ ഈ മുടി(ഞ്ഞ) സംശയം ഒന്ന് മാറുമായിരുന്നു.

ഉപയോഗിച്ച അടിവസ്ത്രം അടക്കം ട്രേഡ്മി-യില്‍ ലേലം വിളിച്ചു വാങ്ങുന്ന ടീംസ്‌ ഉള്ള ഈ നാട്ടില്‍ ഇതല്ല ഇതിനപ്പുറവും നടക്കും എന്നാണു ഒരു സുഹൃത്ത്‌ എന്‍റെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടിയായി പറഞ്ഞത്. വില്‍ക്കുന്നവനോ നാണമില്ല..എന്നാല്‍ അത് വാങ്ങുന്നവര്‍ ഈ വികസിതമെന്നു പറയുന്ന നാട്ടിനെ ഓര്‍ത്തെങ്കിലും അല്പം മാന്യത കാണിക്കേണ്ടേ…

ഈ മുടി(ഞ്ഞ) ഗ്യാരെന്റിയുറെ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോഴാ നാട്ടിലെ മുടുവെട്ടും ഷേവിങ്ങും ഓര്‍മ്മ വരുന്നത്. അവിടെ കുറഞ്ഞ പക്ഷം മുറിവ് വരുത്താതെ മുടി വെട്ടിതരും അല്ലങ്കില്‍ ഷേവ് ചെയ്യും എന്ന ഗ്യാരണ്ടി ഉണ്ടെങ്കില്‍ തന്നെ വലിയ ഉപകാരമായിരുന്നു, ഷേവ് ചെയ്‌താല്‍ ആകപ്പാടെ ഒരു പ്രതിഷേധ പ്രകടനത്തിന് പോയ ലുക്ക്‌ ആയിരിക്കും, മുഖം മൊത്തം ഒരു പരുവത്തില്‍ ആയിട്ടുണ്ടാകും, ഒരു ദിവസം എന്‍റെ മുടിവെട്ടുന്ന ഒസ്സാനോടു ഒരു മുറിവിനു അമ്പതു പൈസ വച്ച് ചാര്‍ജില്‍ കുരവുവരുതുമെന്നും നോക്കീം കണ്ടും ഷേവ് ചെയ്യണമെന്നും ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.. പക്ഷെ മുറിവിന്റെ എണ്ണം കൂടി വരുന്നേയുള്ളൂ..പക്ഷെ ആ വേദന ഒരു സുഘമുള്ള വേദന ആയിരുന്നു കാരണം ഓരോ വേദനക്കും കിട്ടുന്നത് അമ്പതു പൈസയാണല്ലോ… പക്ഷെ അയാളുടെ ചില കോപ്രായങ്ങള്‍ എന്നില്‍ സംശയം ഉളവാക്കി കാര്യം അന്വേഷിച്ച ഞാന്‍ ബാര്‍ബര്‍മാരുടെ ബുദ്ധിയില്‍ പുളകം കൊണ്ടു. അയാള്‍ പറഞ്ഞത് രണ്ടു മുറിവുകള്‍ ബ്ലേടുപയോഗിച്ചു ഒറ്റ മുറിവാക്കിയാല്‍ അയാള്‍ക്ക്‌ അമ്പതു പൈസ സേവ് ചെയ്യാമല്ലോ എന്ന്… ആള്‍ എന്‍റെ മുഖത്ത് ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക്‌ സര്‍ജറി ചെയ്യാനുള്ള ഏര്‍പ്പാടാണ് എന്ന് പിടി കിട്ടി. ബാര്‍ബര്മാര്‍ക്കും പട്ടര്മാര്‍ക്കും ഒടുക്കത്തെ ബുദ്ധിയാനെന്നു പറയുന്നത് വെറുതെയല്ല. തോമസ്‌ കുട്ടീ വിട്ടോടാ എന്നൊന്നും പറയാതെ അവനു കാശും കൊടുത്തു ഞാന്‍ സ്ഥലം വിട്ടു.

— — — —
ആ പിന്നൊരു കാര്യം, ഇന്നും നാളെയുമായി എന്‍റെ സുഹൃത്ത്‌ റാഷിദിന്റെ കല്യാണമാണ്, അവനും സഹലക്കും എന്‍റെ എല്ലാ വിവാഹ മംഗളാശംസകളും നേരുന്നു.
— — — —

ഇത് വെല്ലിംഗ്ടന്‍ മലയാളികളെ ഉദേശിച്ചു പോസ്റ്റിയതാണ്. മറ്റുള്ളവര്‍ ഇത് വായിച്ചു വെറുതെ എന്തിനു സമയം വേസ്റ്റ് ആക്കണം!!!

അതിഗംഭീരമായിത്തന്നെ വെല്ലിംഗ്ടനിലെ മലയാളികള്‍ ഇന്നലെ ക്രിസ്മസ് ആഘോഷിച്ചു. ഒരു കണക്കിന് നോക്കിയാല്‍ ഈ വര്‍ഷം ഭൂമിയില്‍ ഏറ്റവും ആദ്യം ക്രിസ്മസ് ആഘോഷിക്കുന്ന സമൂഹം ഇവിടത്തെ മലയാളികള്‍ തന്നെയായിരിക്കും, പലരും നാട്ടില്‍ പോകുന്നത് കൊണ്ടാണ് പരിപാടി ഇത്രേം നേരത്തെയാക്കിയത് എന്നാണു വിവരം കിട്ടിയത്. ഗിന്നസ് ബുക്കില്‍ കയറിക്കൂടാന്‍ അപേക്ഷ ഉടന്‍ കൊടുക്കും എന്ന് ജോഷിയും അപ്പുക്കുട്ടനും ഒക്കെ പറയുന്നുണ്ട്. വന്നു വന്നു അടുത്ത വര്‍ഷം ഓണവും ക്രിസ്മസും ഒന്നിച്ചു നടത്തികളയുമോന്നാ എന്റെ പേടി.

പുരുഷന്മാരുടെ തിരുവാതിരയും സ്ത്രീകളുടെ കളരിപയറ്റും [അടുക്കള നൃത്തം (kitchen dance) എന്നൊക്കെയാണ് പേരെങ്കിലും അവരുടെ ആയുധവും അടുക്കള ഉപകരണങ്ങള്‍ തന്നെയാണല്ലോ. ഉദാഹരണത്തിന് മക്കളെ തല്ലാന്‍ കൈല്‍, ഭര്‍ത്താവിനെ തല്ലാന്‍ ചൂല്‍, പൂവാലനെ തല്ലാന്‍ ചെരിപ്പ്‌, ചിരവ കൊണ്ടുള്ള ഭര്‍ത്താവിന്റെ അടി വരുമ്പോള്‍ തടുക്കാനുള്ള പരിചയായ മുറം, അതാണ്‌ ഞാന്‍ ഇതിനെ കളരിപയറ്റ് എന്ന് വിളിക്കാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്] ഒക്കെയായി പരിപാടി ഘംഭീരം തന്നെയായിരുന്നു.

പരിപാടി ഇത്രയും വിജയിപ്പിക്കാന്‍ ഓരോരുത്തരും കാണിച്ച ആത്മാര്‍ഥതയും അര്‍പ്പണ ബോധവും പ്രശംസനീയം തന്നെയാണ്. അവയില്‍ ചിലത് പറയാതിരുന്നാല്‍ മോശമായിപ്പോകും. വിലകൊടുത്തു വാങ്ങാന്‍ പറ്റാത്ത പലതും ഇവര്‍ ഈ പരിപാടിക്കായി സംഭാവന ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഉദാഹരണത്തിന്, ജോജോയ്ക്ക് ആവുന്ന കാലത്ത് കുത്തി നടക്കാന്‍ ന്യൂസിലാണ്ടിലേക്ക്‌ വരുമ്പോള്‍ അമ്മാവന്‍ സമ്മാനിച്ച മുട്ടന്‍ വടി, സീരിയല്‍ കാണുമ്പോള്‍ ചാനല്‍ മാറ്റിയാല്‍ അനൂപിനെ ഓടിച്ചിട്ട് തല്ലാന്‍ വേണ്ടി സോന കണ്ണൂര് നിന്നും പ്രത്യേകമായി കൊണ്ട് വന്ന കുറ്റിച്ചൂല്‍, ഇവിടെ കാര്യമായ ഉപയോഗമോന്നുമില്ലെങ്കിലും നാട്ടിലുള്ളപ്പോള്‍ ദേഷ്യം വരുന്ന സമയത്ത് രജി കിണറ്റില്‍ എറിയാറുള്ള (ഇപ്പോള്‍ സ്വീകരണ മുറി അലങ്കരിക്കുന്ന ആ) ചിരവ , ഇങ്ങിനെ ആ ലിസ്റ്റ് നീണ്ടു പോകും.

അടുത്തത് ജോബിയുടെ ഒരു ബെറ്റിന്റെ കാര്യമാണ്… കഴിഞ്ഞ ഓണത്തിന് ആള്‍ ഒരു ബെറ്റ്‌ വച്ചതാണ്, ക്രിസ്മസിന് സ്റ്റേജില്‍ വച്ച് ഇവിടത്തെ ചില മാന്യന്മാരുടെ ഉടുമുണ്ട് അഴിക്കുമെന്ന്. അല്ല ജോബീ അതിനല്ലേ ഈ തിരുവാതിരയും ബോളിവുഡ് ഡാന്‍സും ഒക്കെ കൂട്ടി ഒരു അവിയല്‍ പരുവത്തിലാക്കി ഞങ്ങളെ കൊണ്ട് സ്റ്റേജില്‍ വച്ച് തുണിയഴിപിച്ചത്? ഉള്ളില്‍ പാന്റ്സ് ഉണ്ടായിരുന്നത് കാണികളുടെ ഭാഗ്യം.

പിന്നെ ഇവിടുത്തെ മലയാളികളുടെ കൂടെപ്പിറപ്പായ മൈം -സ്കിറ്റ്‌- പ്രത്യേകിച്ച് കുഴപ്പങ്ങളൊന്നും ഇല്ലാതെ കഴിഞ്ഞു. കിംഗ്‌ ആയി വൈകുന്നേരം സ്റ്റേജില്‍ കയറിയ തോമാച്ചനു അവസാന പ്രോഗ്രാമില്‍ മൂന്നു നാല് പെണ്ണുങ്ങളുടെ ആട്ടും തുപ്പും കൊണ്ട് സ്റ്റേജ് വിടേണ്ടി വന്നതിനു പിന്നില്‍ ആരാണ് പ്രവര്‍ത്തിച്ചതെന്ന് തനിക്കു അറിയാമെന്നും അവരെയൊന്നും വെറുതെ വിടില്ലെന്നും തോമാച്ചന്‍ പറയുന്നുണ്ട്. ന്യൂസിലാന്‍ഡില്‍ വന്ന സമയത്ത് രഘു ആട്ടിനെ മേചോണ്ടിരുന്ന ആ ചൂരല്‍ വടി മൈമിന് ഒരു മുതല്‍ക്കൂട്ടായി.

കൊച്ചു കുട്ടികളുടെ നാടന്‍ നാട്യം(nativity play) ഞാന്‍ ശരിക്കും ആസ്വദിച്ചു. കുട്ടികളെ ഇത്രയും നന്നായി ട്രെയിന്‍ ചെയ്യിക്കാന്‍ ചില്ലറ ക്ഷമയൊന്നും മതിയാവില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഈ പരിപാടിയുടെ കേന്ദ്രബിന്ദു ജോണ്‍ തന്നെയാണെന്ന് ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു.

ഇനി കൂവലിന്റെ മനശാസ്ത്രം നമുക്കൊന്ന് വിശകലനം ചെയ്യാം. ഏതെങ്കിലും ഒരു പാരിപാടി കഴിഞ്ഞാല്‍ കൂവുന്നത് ഒരു മാനസിക വൈകല്യം ആണെന്നും അതിനു പ്രത്യേക ചികിത്സ ആവശ്യമാണെന്നും ഒക്കെയാണ് പറഞ്ഞു കേട്ടത്, പക്ഷെ നമ്മുടെ പരിപാടിയില്‍ ഏറ്റവും മനോഹരമായി കൂവിയത് ഒരു പ്രശസ്ത മനശാസ്ത്രന്ജന്‍ ആണെന്നത് വളര്‍ന്നു വരുന്ന മനശ്ശാസ്ത്ര വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്ക് ഒരു ഗവേഷണ വിഷയമാക്കാമെന്നു ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.

ക്രിസ്മസ് പ്രോഗ്രാം ഇത്ര പെട്ടെന്ന് കഴിഞ്ഞതില്‍ എനിക്ക് വളരെ ദുഖമുണ്ട്. ഇടക്കിടെ അവിടെവിടെയായി പ്രാക്ടീസ് എന്നും പറഞ്ഞുള്ള ഒത്തു കൂടല്‍ കഴിഞ്ഞു തനി നാടന്‍ മദാമ്മമാരുണ്ടാക്കുന്ന അതി രുചികരമായ കേരളീയ വിഭവങ്ങളും ഇതോടെ അവസാനിക്കാന്‍ പോകുകയാണ്. ഇനി അടുത്ത ഓണം വരെ കാത്തിരിക്കാം.

ചിലര്‍ക്ക് ഒന്ന് ആത്മാര്‍ഥമായി ദിവ്യനീര് സേവിക്കാനുള്ള അവസരം കൂടിയാ ഇത്. അങ്ങനെ മദ്യത്തെ കുറ്റം പറയരുത്‌ എന്നാണു ജെക്കോ പറയുന്നത്. പെണ്ണുങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഗര്‍ഭകാലത്ത് വാള് വെക്കാം..ഈ പാവം ആണുങ്ങള്‍ക്ക് മനസ്സറിഞ്ഞു ഒന്ന് വാള് വെക്കാന്‍ വേറെ എന്ത് വഴിയാണുള്ളത് എന്നതു തികച്ചും ന്യായമായ ഒരു അവകാശ വാദം തന്നെയല്ലേ? എനിക്ക് പിന്നെ മദ്യത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ ടെന്‍ഷന്‍ അടിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല, ജന്മനാ എനിക്കത് ഹറാം ആണല്ലോ.

ഒരു പ്രധാന കാര്യം മറന്നു, ബാത്രൂമിന് പുറത്തു ഞാന്‍ ആദ്യമായി ഒരു പാട്ട് പാടി. ഇതിനു അവസരം തന്ന ചെറിയാന്‍ അങ്കിള്‍, പാട്ട് പഠിപ്പിച്ച അരുണ്‍ എന്നിവരോട് ഒരുപാടു കടപ്പാടുണ്ട്. ഭക്ഷണത്തെ പറ്റി ഒന്നും പറയുന്നില്ല. ശ്രദ്ധ മുഴുവന്‍ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതില്‍ ആയിരുന്നതിനാല്‍ അതെങ്ങനെയാണ്‌ എന്നൊന്നും നോക്കാന്‍ ടൈം കിട്ടിയില്ല. ദാനം കിട്ടിയ പശുവിന്റെ പല്ലെണ്ണാന്‍ പാടില്ല എന്നാണല്ലോ പഴമക്കാര്‍ പറയുന്നത്.

സ്വന്തം അനുഭവങ്ങള്‍ മാത്രം എഴുതിയാല്‍ വായിക്കുന്നവര്‍ക്ക് ബോറടിക്കുമെന്നും കഴിഞ്ഞ മാസം ദുബായിയില്‍ ഒരാള്‍ എന്റെ ഡയറികുറിപ്പ് വായിച്ചു ബോറടിച്ചു മരിച്ചു എന്നൊക്കെയാണ് ആള്‍ക്കാര്‍ പറയുന്നത്. വെല്ലിംഗ്ടന്‍ മലയാളികളുടെ ക്രിസ്മസ് പരിപാടിക്ക് വേണ്ടി ഡാന്‍സും പാട്ടും മറ്റും പ്രാക്ടീസ് ചെയ്തു മനുഷ്യന് വയ്യാതായിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ മേലെ ഇനി കൊലക്കുറ്റത്തിന് ദുബായ്‌ പോലീസ് വക അടി മേടിക്കാനുള്ള ആരോഗ്യമില്ല. അതുകൊണ്ട് ഈ പോസ്റ്റിനു ഞാനുമായി ഒരു ബന്ധവുമില്ലെന്ന് ഇതിനാല്‍ അറിയിച്ചു കൊള്ളുന്നു.

ദുബായ് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് എന്റെ സുഹൃത്ത്‌ പണ്ട് പറഞ്ഞ ഒരു ദുബായ് കഥ ഓര്‍മ്മ വരുന്നത്. അത് കഥയല്ല യാഥാര്‍ത്ഥ്യം ആണെന്നാണ്‌ ഇന്നും ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നത് കാരണം മലയാളികളെ പറ്റി എനിക്ക് അത്രയും മതിപ്പാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് ഈ എന്നെ പറ്റി തന്നെ.

മനുഷ്യസ്നേഹിയായ ഒരു അറബി അവിടെ നടത്തിയിരുന്ന ഒരു ഹെയര്‍സലൂണില്‍ ഒരു ദിവസം ഒരു ജര്‍മന്‍ സായ്പ്പ് മുടി വെട്ടിക്കാന്‍ വന്നു. മുടി വെട്ടിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അറബി കാശ് വാങ്ങാന്‍ കൂട്ടാക്കിയില്ല. വെള്ളിയാഴ്ച്ച ഒരു സേവനം പോലെ ഫ്രീ ആയിട്ടാണ് മുടി വെട്ടിക്കൊടുക്കുന്നത് എന്ന് ആ അറബി അറിയിച്ചു. പിറ്റേന്നു കട തുറക്കാന്‍ വന്ന അറബിയെ കാത്തിരുന്നത് ഒരു താങ്ക്യൂ കാര്‍ഡും ഒരു ഡസന്‍ പൂക്കളുമായിരുന്നു.

അടുത്ത വെള്ളിയാഴ്ച വന്നത് ഒരു ജപ്പാന്‍കാരനാണ്. അയാളെയും അറബി കാശ് വാങ്ങാതെ തന്നെ മടക്കി. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ അയാള്‍ അറബിയെ കാണാന്‍ വന്നത് ഒരു ഡസന്‍ കേക്കും ആയാണ്. ഇങ്ങനെ പലരും ആ അറബിയുടെ സേവനത്തിനു മാന്യമായ പ്രതിഫലം നല്‍കി.

അതിനിടക്കാണ് ഒരു മലയാളി അവിടെ വരുന്നത്. അറബിക്കെന്തു മലയാളി… ആ പാവം അവനും ഫ്രീ ആയി മുടി വെട്ടിക്കൊടുത്തു. അങ്ങനെ പ്രതിഫലമൊന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത അറബിക്ക് പിറ്റേന്ന് സമ്മാനമൊന്നും കാണാത്തതില്‍ ഒരു വിഷമവും തോന്നിയില്ല. അയാള്‍ തന്റെ ജോലി തുടര്‍ന്നു.

പക്ഷെ അടുത്ത വെള്ളിയാഴ്ച്ച കണ്ട ആ കാഴ്ച അറബിയെ ഞെട്ടിപ്പിച്ചു. ഒരു ഡസന്‍ മലയാളികള്‍ കടക്കു മുന്‍പില്‍ കാത്തു നില്‍ക്കുന്നു..അവരുടെയെല്ലാം കയ്യില്‍ ഫ്രീ ആയി മുടിവെട്ടിക്കൊടുക്കുന്നതിനെ പറ്റി ഫോര്‍വേഡ് ആയി കിട്ടിയ ഇ-മെയിലിന്റെ ഓരോ കോപ്പിയും ഉണ്ട്…. അതാണ്‌ മലയാളികള്‍!!!

എന്റെ ആശാന്‍ കുറെ കാലമായി ഒരു ശിഷ്യനെ അന്വേഷിച്ചു നടക്കുന്നു. എങ്കിലും ആശാന്റെ ആശക്കൊത്ത ഒരാളെ ഇതുവരെ കിട്ടിയിട്ടില്ല. പലരും കോണ്ടാക്റ്റ് ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിലും, എല്ലാം ഒത്തു വന്നാല്‍ ടോഫെല്‍ സ്കോര്‍(TOEFL score) കുറഞ്ഞതിനാല്‍ നിരസിക്കുന്നു. അല്ലേലും ഈ ആശാന്റെ ആഗ്രഹം ഇച്ചിരി കൂടുതലാ…
അതെന്തോ ആയിക്കോട്ടെ, ആശാനായി ആശാന്റെ പാടായി…

എന്നാലും മറ്റുള്ളവരുടെ കാര്യത്തില്‍ അനാവശ്യമായി ഇടപെടാനുള്ള മലയാളിയുടെ ആ ആഗ്രഹം അടക്കി നിര്‍ത്താന്‍ ചിലപ്പോള്‍ എനിക്ക് പറ്റില്ല. ദൈവം മലയാളിക്കു കനിഞ്ഞു നല്‍കിയ ഒരു അനുഗ്രഹമാനല്ലോ അത്…

ഇതില്‍ എനിക്ക് ചോദിക്കാന്‍ അല്പം ന്യായവും ഉണ്ട്. കാരണം, ഞാന്‍ ഇങ്ങോട്ട് വരുമ്പോള്‍ ഇദ്ദേഹം ടോഫലും – കീഫലും ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല. ഇപ്പോള്‍ എന്താ ഇതിന്റെയൊക്കെ ഒരു അത്യാവശ്യം …എന്നോടു ഇങ്ങനത്തെ വല്ല കിണാപ്പും എഴുതാന്‍ പറഞ്ഞിരുന്നേല്‍ ഞാന്‍ എന്റെ വഴിക്ക് പോകുമായിരുന്നു എന്ന് ആശാന് ഒരു ഉള്‍വിളി ഉണ്ടായിക്കാണണം..

ഇന്നലെ ഞാനും ജിബുവും ഇക്കാര്യം ചര്‍ച്ച ചെയ്തു…
നിന്നെ എടുത്തതില്‍ പിന്നെ ടോഫല്‍ ഇല്ലാതെ ആളെ എടുത്താല്‍ കുഴപ്പമാണെന്ന് ആള്‍ക്ക് മനസ്സിലായിക്കാണും എന്ന് ജിബുവിന്റെ ന്യായമായ അഭിപ്രായം…

എനിക്കും തോന്നി ജിബു പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്ന്. കാരണം ബീഹാറില്‍ നിന്നും കേരളത്തില്‍ കൊണ്ടുവന്ന ആനകളെ പോലെ നടക്കാന്‍ പറയുമ്പോള്‍ ഇരിക്കുക, നിക്കാന്‍ പറയുമ്പോള്‍ ഓടുക തുടങ്ങിയ എന്റെ കോപ്രായങ്ങള്‍ അദ്ദേഹത്തിന് മടുത്തു കാണണം. എന്തിനു കാശ് കൊടുത്തു കടിക്കുന്ന പട്ടിയെ വാങ്ങണം എന്ന് ആശാന്‍ കരുതിയാല്‍ തെറ്റ് പറയാന്‍ പറ്റില്ലല്ലോ.

ഏതായാലും ആശാന് ഒരു സഹായമാകട്ടെയെന്ന നിലക്ക് എന്റെ വകയും ഒരു പരസ്യം …ദാ പിടിച്ചോ…

നല്ല ടോഫെല്‍ സ്കോര്‍, നല്ല സൗന്ദര്യം, നല്ല സ്വഭാവം, ഇടതൂര്‍ന്ന തലമുടി, വിടര്‍ന്ന കണ്ണുകള്‍ എന്നിവ ഒത്തു ചേര്‍ന്ന ഐശ്വര്യവതികളായ ഏത് പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്കും ഇവിടെ അപ്ലൈ ചെയ്യാം അല്പം ഫിസിക്സ്‌ അറിയണമെന്ന് മാത്രം.

അല്ല പിന്നെ, ആണുങ്ങള്‍ മാത്രം കയറിക്കൂടാന്‍ ഇതെന്താ സെമിനാരിയോ???

ദൈവത്തിനുള്ളത് ദൈവത്തിനു കൊടുക്കാന്‍ മറക്കരുതല്ലോ: ഇത്രേം നല്ല ഒരു ആശാനെ നല്‍കിയ അല്ലാഹുവിന് സര്‍വസ്തുതിയും. കോഴിക്കോട്‌ ഹജ്ജ്‌ ഹൌസ്‌ ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യുമ്പോള്‍ അച്ചുതാനന്ദന്‍ പറഞ്ഞ പോലെ ജിബുവിനുള്ളത് ഞാന്‍ വേറെ വച്ചിട്ടുണ്ട്.

നാട്ടിലെ ഓട്ടോറിക്ഷ റോഡില്‍ നിന്നും വെട്ടിക്കുന്നത് പോലെയുള്ള ന്യൂസിലാന്‍ഡിലെ പ്രവചനാതീതമായ കാലാവസ്ഥയില്‍, യാത്ര ആവുന്നത്ര കുറക്കാമല്ലോ എന്ന് കരുതിയാണ് ഓഫീസിനു അടുത്തുള്ള ഒരു വീട്ടില്‍ സഹവീടന്റെ(flatmate) ഒരു ഒഴിവുണ്ട് എന്ന് കേട്ടപ്പോള്‍ ഒരു കാര്‍ വാങ്ങുന്നത് വരെ നല്ല ഒരു ഓപ്ഷന്‍ ആണെന്ന നിലക്ക് അതിനോട് താല്പര്യം തോന്നിയത്‌.

അതിന്റെ ഉടമസ്ഥനായ കിവിയുടെ[ന്യൂസിലാന്ഡ്കാരെ പൊതുവേ അങ്ങനെയാണല്ലോ വിളിക്കാറ്] കൂടെ ഷെയര്‍ ചെയ്തു ഉപയോഗിക്കണം. കിടപ്പ് മുറി വേറെ വേറെ ഉണ്ടെങ്കിലും ബാക്കിയെല്ലാം – ടോയിലറ്റ് അടക്കം – ഷെയര്‍ ചെയ്യണം എന്നൊക്കെയാണ് ചട്ടം.

വീടിനെ പറ്റി സുഹൃത്ത്‌ വിവരിച്ചത് കേട്ടപ്പോള്‍ താജ് മഹലിന്റെ അത്രയൊന്നും വരില്ലെങ്കിലും മൈസൂര്‍ കൊട്ടാരത്തെക്കാള്‍ ബെറ്റര്‍ ആയിരിക്കും എന്ന് തോന്നി. മാത്രമല്ല, അവിടുത്തെ ഗൃഹനാഥന്‍ (landlord) ഒരു മഹാനായ മനുഷ്യനാണെന്നും, സ്ഥലത്തെ പ്രധാന മാന്യന്മാരില്‍ ഒരാളാണെന്നും ഒക്കെയാണ് സുഹൃത്ത്‌ പറഞ്ഞു തന്നത്. ടൌണില്‍ വച്ച് ഒരു വൈകുന്നേരം ആ മാന്യനെ ഒന്ന് കണ്ടു.

ആള്‍ ജോലി ചെയ്യുന്നത് ഒരു UK ബെയ്സ്ഡ്‌ കമ്പനിയില്‍ ആണ് – അതും ഓണ്‍ലൈന്‍ ആയി. മൂങ്ങകളെ പോലെ പകല്‍ ഉറക്കം രാത്രി ജോലി.. കേട്ടപ്പോള്‍ എനിക്ക് വല്ലാത്ത അസൂയ തോന്നി..രാവിലെ ഉറങ്ങാന്‍ ഉള്ള ഒരു സുഖം ഒന്ന് വേറെ തന്നെയല്ലേ? രാവിലെ കഷ്ടപ്പെട്ട് എണീക്കുന്നതിനു പകരം സുഖമായി മൂടിപ്പുതച്ചു കിടന്നുറങ്ങാമല്ലോ..എന്തൊരു ഭാഗ്യം സിദ്ധി്ച്ചവന്‍ ! ആ ഭാഗ്യവാനോട് കുറച്ചു നേരം സംസാരിച്ച ശേഷം അടുത്ത ദിവസം വീട് കാണാന്‍ വരാം എന്ന് പറഞ്ഞു ഞങ്ങള്‍ തിരിച്ചു..

പിറ്റേന്നു തന്നെ ആ മണി മാളിക കാണാന്‍ വേണ്ടി പുറപ്പെട്ടു – ആ മാന്യന്‍ എന്നെയും സുഹൃത്ത് ദിലോവരെയും അകത്തേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോയി. ചരിത്രാതീത കാലത്ത് പണിത ഒരു വീട്. പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ന്യൂസിലാന്‍ഡില്‍ ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍ വന്നപ്പോള്‍, തീരെ പഴയ വീടായതിനാല്‍ ഇടിഞ്ഞു വീഴുമെന്നു പേടിച്ചു ഇവിടെ താമസിചില്ലെന്നാണ് പിന്നീട് അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞത്‌. ഈ വഴിപോക്കന് ഇത് തന്നെ ധാരാളം, എന്നാലും ഈ വിവര ദോശി ഉള്ള സമ്പാദ്യം മൊത്തം ചിലവാക്കി എന്തിനു ഈ കടുംകൈ ചെത്ത്‌ചെയ്തു എന്നോര്‍ത്ത് എനിക്ക് സഹതാപം തോന്നി.

വീടിന്റെ അകത്തു കേറിയപ്പോള്‍ ഒരു കാര്യം ബോധ്യമായി. ആശാന്‍ അവിടെ താമസം തുടങ്ങാന്‍ പോകുന്നേയുള്ളൂ. പെയിന്‍റിംഗ് ഒക്കെ ചെയ്തു ആകെക്കൂടി തൊണ്ണൂറു വയസ്സുള്ള കിഴവിക്ക് കല്യാണ ഡ്രസ്സ്‌ ഉടുപ്പിച്ച പോലോത്ത ഒരു ലുക്ക്‌. രണ്ടു കിടപ്പ് മുറി ഉള്ളതില്‍ വലുത്‌ ആശാന്‍ കയ്യടക്കിയിരിക്കുന്നു. ചെറിയ ഒരെണ്ണം എനിക്കും. ഒരുമയുണ്ടെങ്കില്‍ ഉലക്ക മേലും കിടക്കാം എന്നാണല്ലോ പഴമക്കാര്‍ പഠിപ്പിച്ചത്‌. ചെറിയ റൂം ആയാല്‍ സൗകര്യമാണ് അത്രയല്ലേ വൃത്തിയാക്കാന്‍ മിനക്കെടെണ്ടാതുള്ളൂ എന്ന് കരുതി ഞാന്‍ സമാധാനിച്ചു.

പക്ഷെ ചിലതൊക്കെ പറയാതെ എന്റെ കൈത്തരിപ്പു മാറുന്നില്ല. പരദൂഷണം എന്നൊക്കെ വേണേല്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് പറയാം.

ന്യൂസീലാണ്ടിലെ രണ്ടു ദ്വീപുകളും തിരഞ്ഞാലും ഇവിടതെതിനേക്കാള്‍ പഴയ ഒരു ഫ്രീസര്‍ കിട്ടാന്‍ സാധ്യതയില്ല. യൂറോപിലെങ്ങാന്‍ ആയിരുന്നേല്‍ ഇത് അടുത്തുള്ള മ്യൂസിയത്തില്‍ പണ്ടെങ്ങാന്‍ സ്ഥാനം പിടിച്ചേനെ… മറ്റു സാധനങ്ങളെല്ലാം ഒരു വിധം പുതിയതാണ് ഓരോന്നിനും ഒരു 25-30 വര്‍ഷത്തെ പഴക്കമേ കാണൂ.. ബാത്ത്റൂമിലെ ഷവറില്‍ ചൂട് വെള്ളം കിട്ടണമെങ്കില്‍ പഴയ ഷോര്‍ട്ട് വേവ് റേഡിയോ ട്യൂണ്‍ ചെയ്യുമ്പോലെ അര മണിക്കൂര്‍ മിനക്കെടണം…സാരമില്ല, പച്ച വെള്ളത്തില്‍ കുളിക്കുന്നതാനല്ലോ ചര്‍മ്മത്തിന്റെ ആരോഗ്യത്തിനും മുടി കൊഴിച്ചില്‍ തടയാനും നല്ലത്. വീടിന്റെ ലോക്ക് വര്‍ക്ക്‌ ചെയ്യുന്നില്ല ഉടനെ ശരിയാക്കും എന്ന് അയാള്‍ പറഞ്ഞു. തക്കാളിപ്പെട്ടിക്കെന്തിനാ മാഷെ ഗോദ്രേജിന്റെ പൂട്ട് എന്ന് ഞാന്‍ ചോദിച്ചില്ല.

ചുരുക്കി പറഞ്ഞാല്‍ ഒരു പാടു ആന്റിക് വാല്യൂ ഉള്ള ആ പുരാതന ഗൃഹം എന്റെ താല്‍ക്കാലിക കൊട്ടാരമാക്കാന്‍ തന്നെ ഞാന്‍ അങ്ങ് തീരുമാനിച്ചു. വാടകയും മറ്റു കാര്യങ്ങളും ചര്‍ച്ച ചെയ്തുറപ്പിച്ചു പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോഴാണ് ആളുടെ കാര്‍ എന്റെ ശ്രദ്ധയില്‍ പെട്ടത്. അതോടെ ആ വീടും ഫ്രിഡ്ജും എന്ന് വേണ്ട എല്ലാം പുതിയതായി എനിക്ക് തോന്നി. കാരണം കാളവണ്ടി യില്‍ നിന്നും മോട്ടോര്‍ യുഗം തുടങ്ങിയ സമയത്തുണ്ടാക്കിയ ഒരു കാര്‍…. അല്ലേലും പകല്‍ ഉറങ്ങി രാത്രി ഇരുട്ടിന്‍റെ മറവില്‍ ചുറ്റിക്കളിക്കുന്നവന് പുതിയ കാര്‍ ആവശ്യമില്ലല്ലോ.

ഈ കിവികള്‍ക്ക് മലയാളം വായിക്കാന്‍ അറിയാത്തത് നമ്മുടെ ഭാഗ്യം…ല്ലേ…?

ഒരു ദിവസം രാവിലെ കണ്ട കാഴ്ചയാണ്..

അയല്‍പക്കത്തെ ഒരു കുട്ടി KV ലൈനില്‍ എന്തോ എറിഞ്ഞു പിടിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു. കുറച്ചു നേരം നോക്കി നിന്ന ശേഷം, അടുത്തു ചെന്ന് കാര്യം തിരക്കി.

അവന്‍ തന്റെ വീട്ടില്‍ സാധനങ്ങള്‍ കൊണ്ട് വരുന്ന പ്ലാസ്റ്റിക്‌ കവറുകളെല്ലാം ഒന്നാകി കെട്ടി അതിന്റെ അറ്റത്ത്‌ ഒരു കല്ല്‌ കെട്ടി ലൈനില്‍ എറിഞ്ഞു കുടുക്കിയിടാനുള്ള പരിപാടിയാണ്. ..

അവന്റെ ന്യായത്തിന് മുന്‍പില്‍ ഞാന്‍ മുട്ട് മടക്കി..

പ്ലാസ്റ്റിക്‌ കത്തിച്ചാല്‍ അന്തരീക്ഷ മലിനീകരണം, പറമ്പില്‍ കൂട്ടിയിട്ടാല്‍ ഭൂമി മലിനീകരണം, പുഴയില്‍ കൊണ്ട് പോയി ഒഴുക്കിയാല്‍ ജല മലിനീകരണം ..

ആകെ ചെയ്യാന്‍ പറ്റുന്നത് ഇത്ര മാത്രം.. ..
കെ വി ലൈനില്‍ പ്ലാസ്റ്റിക്‌ തൂക്കിയിടാന്‍ പാടില്ലെന്ന് ആരും പറഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ..

കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച എന്റെ സുഹൃത്ത് മാമു (ദിലീപ്) അയച്ചു തന്ന “10 ജാഡ ടിപ്സ്” എന്ന തലക്കേട്ടോറെയുള്ള ഒരു ഇമെയില്‍ ഞാന്‍ ഇവിടെ പുനരാഖ്യാനം ചെയ്യുന്നു . വര്‍ഷങ്ങളോളം വിദേശത്ത് കഴിഞ്ഞ ഒരു സുഹൃത്ത് അനുഭവത്തിന്‍റെ വെളിച്ചത്തില്‍ പറയുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ തള്ളിക്കളയാന്‍ പാടില്ലല്ലോ.
***
വിദേശത്ത് നിന്നും നാട്ടില്‍ വരുന്ന ചെട്ടന്മാര്‍ക്കായി മാമുവിന്റെ പത്തു ഉപദേശങ്ങള്‍ ഇങ്ങിനെയാണ്‌..
1. നാട്ടില്‍ വന്നത് മുതല്‍ തിരിച്ചു പോകുന്നത് വരെ പെട്ടിയിലെ എയര്‍ റൂട്ട് എഴുതി ഒട്ടിച്ച ടാഗ് നീക്കാതിരിക്കുകപെട്ടി സ്വീകരണ മുറിയില്‍ തന്നെ സൂക്ഷിക്കുക.

2. എപ്പോഴും നാട്ടിലെ ചെളി, പൊടി , റോഡില്‍ തുപ്പുന്ന വിവരമില്ലാത്ത നാട്ടുകാര്‍ തുടങ്ങിയവയെ പറ്റി ധാര്‍മിക രോഷത്തോറെ സംസാരിക്കുക.

3. ഹോട്ടലില്‍ പോയാല്‍ പാത്രം ചൂടുവെള്ളത്തില്‍ കഴുകാന്‍ ആവശ്യപ്പെടുക, ഭക്ഷണത്തില്‍ എരിവ്‌ കൂടുതലാണെന്ന് പരാതിപ്പെടുക. ചായക്കടയിലാനെന്കിലും ‘finger bowl’ ചോദിക്കുക.

4. ഫ്ലൈ ഓവര്‍, “daylight saving time”, ബുള്ളറ്റ്‌ ട്രെയിന്‍ എന്നിവയുടെ ആവശ്യകതയെ പറ്റി പഞ്ചായത്ത്‌ പ്രസിഡന്റിനെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുക.

5. തൂക്കം പൌണ്ടിലും , ദൂരം മൈലിലും മാത്രം പറയുക. ലക്ഷം, കോടി തുടങ്ങിയവ മിണ്ടരുത്‌ – പകരം മില്യന്‍, ബില്യന്‍ എന്നിവ മതി.

6. നാരങ്ങാ മിട്ടായി വാങ്ങിയാലും, ക്രഡിറ്റ്‌ കാര്‍ഡ്‌ എടുക്കുമോന്നു ചോദിക്കണം.

7. സീറോ എന്നത് “ഓ” എന്നും യെസ് എന്നത് “യെപ്‌” എന്നും നോ എന്നതിന് “നോപ്” എന്നും പറയുക.

8. ടോയ്ലറ്റില്‍ ഒരു ടിശ്ശ്യൂ ‍ഹോള്‍ഡരും കുറച്ചു ടിശ്ശ്യൂ റോളുകളും സൂക്ഷിക്കുക.

9. ഭവന സന്ദര്‍ശനത്തിനു പോകുമ്പോള്‍ കാപ്പിയും ചായയും കുടിക്കരുത്. നിര്‍ബന്ടിച്ചാല്‍ അല്പം മിനറല്‍ വാട്ടര്‍ വാങ്ങി കുടിക്കുക.

10. എത്ര അസഹ്യമായി തോന്നിയാലും കാറില്‍ വെസ്റ്റേണ്‍ മ്യൂസിക്‌ മാത്രമേ കേള്‍ക്കാവൂ.

****
ആലോചിച്ചു നോക്കുമ്പോള്‍ ഈ മഹാന്‍ ഈ വിദ്യ പലപ്പോഴായി ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് പ്രയോഗിച്ച പല സന്ദര്‍ഭങ്ങളും ഓര്‍മയില്‍ വരുന്നുണ്ട് .

Today’s tigersamachar is in Malayalam. Click here for Malayalam font help. Press ‘Ctrl’ + ‘+’ for larger font.
—
ന്യൂസിലാന്‍ഡില്‍ പോകുകയാണെന്ന് പറയുമ്പോള്‍ തന്നെ ചിലരുടെ കമന്റ് മനുഷ്യരെക്കാള്‍ എത്രയോ ഇരട്ടി ആടുമാടുകള്‍ ഉള്ള നാടാണ് നിനക്ക് വേറെ എവിടേം പോയിക്കൂടെ എന്നൊക്കെയാണ്. എന്തായാലും ഈ ചോദിക്കുന്നവരെക്കാള്‍ എത്രയോ മെച്ചം ഈ പറയുന്ന കാലികള്‍ തന്നെയാണെന്ന് ഞാന്‍ അങ്ങ് സങ്കല്‍പ്പിക്കും. ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും അവറ്റകള്‍ വേണ്ടതിനും വേണ്ടാത്തതിനും കമന്റ് അടിക്കില്ലല്ലോ… പക്ഷെ ന്യൂസിലാന്‍ഡില്‍ എത്തി രണ്ടു മാസം ആയിട്ടും നാല് കാലില്‍ നടക്കുന്ന മൂന്നേ മൂന്നു ജീവികലെയെ ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ, എന്റെ ആജന്മ ശത്രുവായ പൂച്ചയും, എന്റെ പേടി സ്വപ്നമായ പട്ടിയും, പിന്നെ ചില വെള്ളിയാഴ്ച്ച രാത്രികളില്‍ ഓവര്‍ഡോസ് തണ്ണിയദിചുവരുന്ന എന്റെ സഹവീടനും.

ആളുകളേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ കാലികള്‍ ഉള്ളത് കൊണ്ടും കാര്യമുണ്ട്, ഇഷ്‌ടം പോലെ പാല്‍ കിട്ടുന്നുണ്ട് അതും വളരെ ചീപ്‌ ആയി, ആളുകള്‍ ഉള്ളത് കൊണ്ട് എന്ത് പ്രയോജനം ഉണ്ടാവാനാ..അല്പം പരദൂഷണം കേള്‍ക്കമെന്നതല്ലാതെ. ഇവിടെ വന്നതിനു ശേഷം വീക്കിലി രണ്ടു ലിറ്റര്‍ പാല്‍ ഞാന്‍ കുടിച്ചു തീര്‍ക്കുന്നുന്ട്. ഓരോ വീക്കിലും വേറെ വേറെ ബ്രാന്‍ഡ്‌ പാല്‍ ടെയിസ്റ്റ് ചയ്യാന്‍ മാത്രം ബ്രാണ്ടുകളും സൂപര്‍മാര്‍ക്കടുകളില്‍ ലഭ്യമാണ്. ഈക്കഴിഞ്ഞ ശനിയാഴ്ച “റൈസ്” എന്ന് വെണ്ടക്കാ അക്ഷരത്തില്‍ എഴുതിയ ഒരു പാക്കറ്റ് പാല് ഉം പിന്നെ ആങ്കര്‍ ന്റെ ഒരു പാക്കറ്റും വാങ്ങി — മൊത്തം ആറു ഡോളര്‍.

ചായ ഉണ്ടാക്കിയപ്പോള്‍ എന്തോ ഒരു പിശക് ഉള്ളതായി തോന്നി.. ചായയില്‍ ഒരു കഞ്ഞി മറിഞ്ഞ പോലെ… പാല്‍ കേടാവാനുള്ള സാദ്യതയോന്നും ഇല്ല. എന്നാലും ഒന്ന് ചെക്ക്‌ ആക്കിക്കളയാം എന്ന് വച്ചു പാല്‍ ഒന്ന് വിശകലനം ചെയ്തു.. മോശമായ സ്മെല്‍ ഒന്നും ഇല്ല. അധികം ആലോചിക്കാന്‍ നിക്കാതെ ഞാന്‍ എന്റെ വഴിക്ക് പോന്നു. രാത്രി ചായ ഉണ്ടാക്കുമ്പോള്‍ എന്റെ സഹവീടന്‍ (ഫ്ലാറ്റ്‌-മേയ്റ്റ്‌) എന്നെ എന്തോ ഒരു പന്തികെടുള്ളപോലെ നോക്കുന്നു.. ഈ സായ്പ്പിനു എന്റെ ചായ ഉണ്ടാക്കുന്നതില്‍ എന്തോ ഒരു പുച്ഛം ഉള്ള പോലെ.

സഹി കേട്ടപ്പോള്‍ അവന്റെ അക്കൌണ്ടിലേക്ക് മലയാളത്തില്‍ നാല് തെറി ട്രാന്‍സ്ഫര്‍ ചെയ്ത ശേഷം എന്താ ആക്ച്വലി കാര്യം എന്ന് അന്വേഷിച്ചു.. അപ്പോയാ അയാള്‍ പറയുന്നത് കഞ്ഞി വെള്ളം കൊണ്ട് ചായ ഉണ്ടാക്കുന്നവനെ അയാള്‍ ആദ്യമായി കാണുകയാണെന്ന്. അപ്പോഴാണ്‌ എനിക്ക് ഇന്നലത്തെ ആ കഞ്ഞിചായയെ ഓര്‍മ്മ വന്നത്. ദിവസവും അടുക്കളയില്‍ നിന്നും വെസ്റ്റ്‌ ആക്കുന്ന, ഭൂമി മലയാളത്തിലെ അടുക്കളകളിലെ പ്രധാന ഉപോല്‍പ്പന്നം ആയ കാടി ആണല്ലോ ദൈവമേ ഞാന്‍ കാശ് കൊടുത്തു വാങ്ങിയത്…

ഇത്രേം ആടുമാടുകള്‍ ഉണ്ടായിട്ടും ഇവന്മാര്‍ക്ക് ഈ അരിപ്പാല്‍ അഥവാ “കാടി” പാലിനൊപ്പം വച്ച് വില്‍ക്കേണ്ട വല്ല ആവശ്യവും ഉണ്ടോ? . വെറുതെയല്ല ഇങ്ങോട്ട് വരുമ്പോള്‍ നാട്ടുകാര്‍ ചോദിച്ചത് – നിനക്ക് വേറെ എവിടേം പോയിക്കൂടെ???