Caesar and Pope in One

Hi friends, hope you are aware of the speciality of this month. Yea, we are in the holy month ramzan. I would like to write something related to Islam in the honor of this month. Let it be about the great man, Prophet Muhammed, peace be upon him.

Chaos at Hannover and Barcoded Dinner

You are going to read about some great moments and the best vegetarian cuisine that I had outside India. This is not a part of the series “Summer in Hannover” but a special report on Onam at Dieckmanstrasse 5, Hannover arranged by Ajith and his friends in Germany.

I am so happy that my visit to AEI, Hannover coincide with their get together. I did not expect such a great program other than meeting many malayali friends all around Germany who are in the field of scientific research.

The program scheduled to be on Sunday, 16th of September. But it was not limited to one day since most of them came on Friday and Saturday to enjoy the whole weekend.

Saturday itself the house has become a small Kerala in the heart of Germany. All are speaking genuine Malayalam, I mean not talking malayalam with English accent.

However nobody is wasting even a single chance to show there expertise in German language.

Mixing Cultures and Toilet-paper Catastrophe

Tigersamachar is not ready to leave anything related to our daily life. It is rare of the rarest that someone write toilet related articles in their blogs or some creative works.

We are not one among many but a different and special one. Today’s tigersamachar is dedicated to our great bathroom singers like Venket Subramanian, Chicken Haris and Anto Pradeep. I hope all of you agree that it is one of the most important matter in everyday life of all kind of people in the world.

പുനര്‍ ജന്‍മം (Resurrection)

Today’s tigersamachar is in Malayalam. Use Internet Explorer to read this post. Click here for Malayalam font help.
—
പാരീസ് നഗരത്തില്‍ നിന്നും കുറച്ചകലെയായി ഫ്രാന്‍സിന്റെ പടിഞ്ഞാറു ഭാഗത്തുള്ള, ഒരു പട്ടണത്തില്‍ ഞാന്‍ താമസിക്കുന്ന കാലം. ഒറ്റ തടി ആയിരുന്നിട്ടു പോലും സ്ഥലത്തെ സാമാന്യം മോശമല്ലാത്തൊരു അപ്പാര്‍ട്മെന്റ് തന്നെ താമസത്തിനായി ഞാന്‍ സംഘടിപ്പിച്ചിരുന്നു.

തൊട്ടപ്പുറത്തെ ഫ്ലാറ്റിലെ താമസക്കാരുമായി ഇടപഴകുന്ന സ്വഭാവം നമ്മുടെ കൊച്ചു കൊച്ചിയില്‍ പോലും നടപ്പില്ലാ‍ത്ത സ്ഥിതിക്കു ഭാഷ പോലും നന്നായി അറിയാത്ത ഒരു നാട്ടില്‍ കാര്യമായി അയല്‍ പക്ക ബന്ധം ഉണ്ടാകില്ലെന്നു ആര്‍ക്കും ഊഹിക്കാവുന്നതെയുള്ളൂ.

ഞങ്ങളുടെ ഫ്ലോറിലെ അയല്‍വാസികളെ പറ്റിയുള്ള എന്റെ അറിവ് ഇത്ര മാ‍ത്രമാണ്:

ഷെര്‍ലക് ഹോംസ് ഡിറ്റക്ടീവ് നൊവലിലെ ഹൌണ്ട് ഓഫ് ബാസ്കര്‍വില്‍സ് നെ ഓര്‍മിപ്പിക്കുന്ന പട്ടിയെയും കൊണ്ടു നടക്കുന്ന ഒരു കിളവന്‍ സായ്പ്പ് ആണു ഒന്നാമന്‍, എന്തോ ഒരു മുജ്ജന്മ വൈരാഗ്യം പോലെ ഇയാളെ കാണുമ്പോള്‍‍ തന്നെ എനിക്കു കലി കയറും. ഇയാള്‍ക്കു പിടയോ പിള്ളേരോ കാണുമെന്നു ഏനിക്കു വിശ്വാസമില്ല ഉണ്ടെങ്കില്‍ തന്നെ ഇയാളുടെ സ്വഭാവം വച്ചു നോക്കിയാല്‍ പണ്ടെ ഇയാളെ വിട്ടു പൊയിക്കാണും.

രണ്ടാമത്തേതു ഒറ്റക്കു താമസിക്കുന്ന ഒരു പാവം അമ്മൂമയാണ്. ഒരു ആള്‍സേഷ്യന്‍ പട്ടി ഈ അമ്മൂമയെയും കൂട്ടി ഈവിനിങ്ങ് വാക്ക് നടത്തുന്നത് കാണുമ്പൊ എനിക്കു സഹതാപം തൊന്നും. എങ്കിലും ഭാഷ അറിയാത്തതിനാല്‍ അങ്ങോട്ടു എന്തെങ്കിലും സഹായ വാഗ്ദാനം നല്‍കാനോ ചോദിച്ച സഹായം ചെയ്തു കൊടുക്കാനോ എനിക്കു പറ്റാറില്ല.

അവസാനത്തെതു ഒരു യങ് കപ്പിള്‍സ് ആണ്. ഒരു യുവ സായ്പ്പും അയാളുടെ, ചന്ദനത്തില്‍ കടഞ്ഞെടുത്ത പോലോത്ത അതി സുന്ദരിയായ ഭാര്യയും. ഞാനുമായി നെരിട്ടു പരിചയം ഉള്ളത് ഇവരു രണ്ടാളുമായി മാത്രം. ശാരീരികവും സാമ്പത്തികവും മതപരവും ആയ കാരണങളാല്‍ ഞങ്ങള്‍ നല്ല സുഹൃത്തുക്കള്‍ ആയി. ആഴ്ചയില്‍ ഒരു ഡിന്നര്‍ എങ്കിലും ഇവരുടെ വകയായി കിട്ടുന്നതു ശാരീരികമായും, എകദേശം ഒരു അഞ്ഞൂറ് യൂറോ വരുന്ന ഒരു സോഫാ സെറ്റ് ഫ്രീ ആയി അവര്‍ തന്നതു സാമ്പത്തികമായും എനിക്കു ഗുണം ചെയ്യുന്നതോടൊപ്പം മതപരമായ കാരണങ്ങളാല്‍ ഞാന്‍ സേവിക്കാതെ ഇവര്‍ക്കു കൊടുക്കുന്ന എനിക്കു പാരിതോഷികമായി കിട്ടിയിരുന്ന മദ്യവും ഞങ്ങള്‍ തമ്മിലെ ബന്ധത്തിനു മാറ്റ് കൂട്ടി.

***

കാര്യങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെയൊക്കെ പോകുന്നതിനിടെയാണ് എന്റെ ഒഫീസിലേക്കു ഒരു ഫോണ്‍ കോള്‍ വരുന്നത്. എത്രയും പെട്ടന്നു എന്റെ അപ്പാര്‍ട്മെന്റില്‍ എത്താന്‍ പോലീസുകാരാണു വിളിക്കുന്നത്.. അന്യ നാട്ടില്‍ താമസിക്കുമ്പോള്‍ ഇങ്ങനെ ഒരു ഫോണ്‍ വന്നാല്‍ ആരായാലും ഞെട്ടും. പോലീസുകാര്‍ വിളിക്കാന്‍ മാത്രം വലിയ കുരുത്തക്കേടുകളൊന്നും ഞാന്‍ ഇവിടെ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നില്ല എന്ന്നു എനിക്കു ഉറപ്പാണ്,

പക്ഷെ നമുക്കു മാത്രം പോ‍രല്ലോ അവര്‍ക്കും വേണ്ടെ ആ ഉറപ്പ്.

Summer in Hannover – IV: God’s own Border

Click here for “Summer in Hannover – III: Lovely German Girl”

Dear friends, do you really want me to continue the ‘Summer in Hannover’ series?. If you are not interested we can stop this and write something interesting for you. OK, I will cut many things and try to finish up this series in the next post.

The bus is moving through the busiest motorway of France, Autoroute-A1. I am very happy because the route is new and has some importance, furthermore I got a nice friend. After some time, the Bus left Autoroute-A1 to enter Autoroute-A2. Yes we are following the conceptual ‘European route’-E19. There is nothing except light forest on both sides of the road. You can see SOS posts frequently and the information boards to show ‘Next Telephone Post’ after 20 KM, Restaurent 45 KM away, etc.

The people in the bus brought my memory back to the general compartment of Indian railway. If I have no luggage, I prefer only general compartment because you can see there the real India. I will write about Indian railway later on. Here also the people are very frank and friendly. Not like the one we are finding in flights or TGVs.

I found some people going down and coming back after sometime. I was curious to know where they are going and I asked my friend about this. Her answer was very simple and helpful for me, there is toilet in the first level of the bus they might be going there. I thanked Eurolines for providing such a facility in bus that I never expect.

Let’s Celebrate Onam; Without Mahabali

Tigersamachar wish all of you a very happy Onam. Whatever may be the legend behind Onam, I celebrate Onam since it is our national festival and I want to take part in the joyful moments of my friends.

Now, I’ll explain why I don’t want Mahabali back. His return to Kerala is affordable, but I never want Mahabali to rule our great India. I am saying this as I respect our freedom fighters and I am a nationalist. Please read this passage carefully without prejudice.

Summer in Hannover – III: Lovely German Girl

Click here for Summer in Hannover – II: Order of the Phoenix

From Gare-Montparnasse we went back to India house to take my bag and rushed to Gallieni, the International Bus Terminus of Paris. Gallieni is not so far from Cité Universitaire. However we have to change three metros (RER-B, M11 and M3) to reach Gallieni, that consumes much of the time.

While booking the bus ticket to Hannover through eurolines website, I have been told to collect the paper ticket at Gallieni one hour before the departure time. Even though myself and Raghavan are new to Gallieni, we could reach the bus terminus very easily as the subway is ending exactly at the bus terminus.

Summer in Hannover – II: Order of the Phoenix

Click here for Summer in Hannover – I

That was the last saturday for Raghavan before going home for summer vacation. Therefore as soon as SP arrived we had Brunch at around 11 AM. Then we three and another one went to La Défense (the business district of the city of Paris) for shopping.

At La Défense Raghavan disappeared into the crowd, and only SP and tiger are in the picture now. We planned to go for a movie and went to Denfert-Rochereau to search for theater showing VO (Version Originale – English version) movies.

Summer in Hannover – I: A Dinner at Paris

After reading the news of resuming the bus service from the Indian city of Amrithsar to the Pakistan city of Lahore, crossing the Wagah border, it was my dream to travel an international journey in bus and I could realize it by going to the German city of Hannover from Paris in a bus. I will write about this journey in the coming 4 – 5 posts of tigersamachar.

Prior to start our story I would like to talk about two days I spend in India house, Paris before this trip. Friday evening tiger came to India house for a reunion with SP and Raghavan.

The food in the 4th floor is in a pathetic state after the chief cook Advocate Valya Raman Nair left Paris. However people are managing to prepare something and call it as tasty food. It was Raghavan who made the dinner for that day and I noticed excess oil in curry and other items. After dinner I asked Raghavan, why he add this much oil in everything. His answer was that of a typical Malayali – “That oil was not mine and so I added a lot” -. Thanks god for the salt is his own!.

Singapore Nights: Tale of a Chemist

The story starts from the Students Activities Centre (SAC) of IIT Madras. There tiger met terminator first time and within a few minutes after this historical meeting, tiger could experience terminator’s uneque way of thinking. It is not necessary that you have to know the Malayalam of Mavelikkara to talk to terminator, but you should know basic chemistry to understand what terminator says.

The best example for his scientific way of thinking is, if he sees some stain in your shirt, his comment will be “hey man there is some azo dye in your shirt”. This is why people say, you have to be a chemist to talk with terminator.